Categorie: Edwin Kisman

Verkeer op Bali, is als een zwerm spreeuwen

Gepubliceerd op Door
Een zwerm spreeuwen, synchroon vliegend

Groepen van soms duizenden spreeuwen die in de schemering synchroon en in complexe, vloeiende patronen door de lucht bewegen. Ze vliegen niet in een vaste formatie, maar reageren continu op hun zeven naaste buren, waardoor de zwerm zonder botsingen steeds van vorm verandert. Een fascinerend verschijnsel.
Het verkeer op Bali doet daaraan denken.
Hoe anders is dat in Nederland. Of zelfs in Jakarta. Ik herinner me dat oversteken daar, op sommige plekken, een sprint voor je leven was. Bij groen licht voor voetgangers begon het al: rennen. Halverwege kreeg het verkeer weer een ‘go’ en kwam een muur van motorfietsen op je af. Meestal haalde je het, op het nippertje.

Lees verder Verkeer op Bali, is als een zwerm spreeuwen

Handdoekje leggen?

Gepubliceerd op Door
Afblijven jongens! Die stoel is van mij!

Ben na een vlucht van achttien uur aangekomen op Bali. Met een korte stop in Singapore. Om bij te tanken.
Vanaf mijn hotelbalkon heb ik zicht op het zwembad. Ik ben vroeg opgestaan. Op de beste ligbedden rond het zwembad zie ik al handdoeken liggen. Claims op de publieke ruimte. Voordringen in de rij. Vooruitzien? Rechtmatig of niet? In ieder geval onhebbelijk. Niet mijn stijl.

Lees verder Handdoekje leggen?

Laat mij maar genieten

Gepubliceerd op Door
Durian, stinkend heerlijk

Na een drukke tijd lekker niets doen. ‘Dolce far niente’. Luieren aan de oever van een Frans riviertje. Steentjes op ‘t water laten ketsen. Of wèl wat doen. Schrijven of tekenen. Je terugtrekken in een andere wereld. Fantasie. Genieten.
Genieten is een moment waarop alles klopt. Waarop je hoofd leeg is en je lijf aanwezig. Waarop de wereld even stil staat en jij erin zweeft. ’n Durian, heerlijke stinkerd. Aan de ingang van m’n hotel hangt een bordje ‘No Pets, no Durian’. Vroeger hing er een bordje “Geen honden, geen inlanders”. Bob Dylan ‘The times they are a-changin‘.
Hèt moment, kort of lang. Geen woorden die het dekken. Je voelt het. Een genotsmoment. Een piekervaring die zich vasthecht in je geheugen.


Lees verder Laat mij maar genieten