voorheen vakblad
Wat verwacht de lezer van een vakblad? Dat het zijn informatiebehoefte bevredigt! Informatie die hem ondersteunt bij de uitoefening van zijn beroep.
Het is dus de taak van de uitgever en de redactie om de juiste ‘content’ te leveren en daarnaast de toegankelijkheid van die informatie te optimaliseren. De lezer te helpen bij zijn zoektocht door het blad.
Goede content en laagdrempelige toegang. Dat eerste lukt wel, het laatste is vaak een probleem.
Het regelmatig evalueren van een tijdschrift is een must om de afstemming van het blad op zijn lezers optimaal te houden. ‘Uit focus’ raken betekent ellende.
“Wordt het niet eens tijd je blad te evalueren?” vraagt Oskar Hamersteen tijdens het uitgeefoverleg aan Kwa Li Teit, de hoofdredacteur van Delta. Deze reageert lichtelijk geïrriteerd: “Hoezo? Het loopt lekker. Ik heb geen klachten. ‘k Had gisteren nog een lezer aan de lijn met complimenten voor de lay-out”.
Oskar: “Klopt Teit, het is een mooi blad, maar van tijd tot tijd je blad tegen het licht houden is beter dan te wachten tot het mis gaat. Bovendien houdt het je redactie scherp. ’t Voorkomt dat ze in slaap vallen”.
Teit is nog niet overtuigd en beantwoordt Oskars betoog met een donkere blik.
Toen begin van dit jaar Arend-Jan, ’no-nonsense’, Baars als gezagvoerder
aan boord kwam van de Seinpost, de grootste krant van Nederland die al enige tijd water maakte, kon de bemanning op z’n klompen aanvoelen wat er zou gaan gebeuren.
„Waar zit het lek?”
„Dat hebben we vorig jaar al proberen te dichten. Met een tabloïd. Maar het blijft sijpelen”, antwoordt Jim Eden, de eerste stuur, zonder een direct antwoord te geven.
Baars: „Luister Jim, we gaan het op mijn manier doen, ‘take it or leave it’”. Jim hield het voor gezien. Zag er geen uitdaging in en vertrok.