voorheen vakblad
“Zo makkelijk als visuele voorstellingen in het geheugen blijven hangen zo slecht zijn we in het onthouden van andere soorten informatie, zoals woorden- of cijferreeksen.
De clou van geheugentechnieken is dat je de soorten herinneringen die onze hersenen niet of maar met moeite kunnen vasthouden, omzet in de soorten herinneringen waarop de hersenen zijn gebouwd.” Dat schrijft Joshua Foer in zijn boek “Het Geheugenpaleis”, dat ik in mijn vorige blog heb behandeld.
In het fD van 15 april een artikel van Peter Runhaar “Liever ijs maken dan programmeren”. Superscript “De revival van het ambacht”. Nieuwe trend? Universitair opgeleiden, met goede banen, die genoeg hebben van de virtuele wereld. Ze vinden geen bevrediging meer in de wereld waarin zij werken en keren terug naar oude ambachten, die tast- en zichtbare resultaten opleveren. Wel gebruikmakend van moderne tools, administratie en sociale media voor marketing.
Voorbeeld, Martijn Doets, een projectleider in de pensioenwereld die ijsjesmaker wordt en IJsmanschap opricht. “Mijn werk in de financiële dienstverleing maakte mij niet blij”. Runhaar baseert zijn stuk mede op een boek van de socioloog Richard Ocejo, “Masters of Craft. Old Jobs in the New Urban Economy”. (Princeton University Press, € 29,99. Verschijnt in mei)
EK
Een goed geheugen is nooit weg. Dat geldt ook voor uitgevers, redacteuren en journalisten. Maar is dat aangeboren of aangeleerd? Er zijn methodes om je geheugen te trainen, maar die kosten tijd en doorzettingsvermogen. Waarom zou je eigenlijk zoveel moeite doen?