voorheen vakblad
Boodschappen in drie winkels. In één rit. Mèt een lijstje. Liefst doe ik het met drie muisklikken. ‘Online shopping’, voor mij een ‘blessing’, niet eens in ‘disguise’. Bolcom en Ideal.
Onderweg ook nog even tanken. Hoeft gelukkig niet zo vaak met m’n hybride auto.
Waarom doe ik ‘t zo? Omdat ik lui ben. Wil zo min mogelijk energie en tijd verspillen. Ben liever lui dan moe. Bovendien levert het tijdwinst op. Een tegengif tegen stress.
Als je niets meer te verliezen hebt proef je de vrijheid. Dat schrijven Kris Kristofferson en Fred Foster in hun lied ‘Me and Bobby McGee’. Hartstochtelijk gezongen, met schelle uithalen, door de te vroeg overleden Janis Joplin. Je wordt dan niet meer belemmerd door angst iets kwijt te raken. Banden, verplichtingen of bezittingen, waaraan je zou kunnen hechten ontbreken.
De geest van de ‘roaring seventies’ iconisch verwoord door Janis Joplin. Bijzonder mens.
Een reis, terug in de tijd, terug naar een verloren paradijs. Niet vooruit, zoals in de ‘Time machine’, van H.G.Wells, maar terug naar het verleden. Niet fysiek, maar op golven van herinneringen. Terug bijvoorbeeld naar de onpreutse jaren zeventig. De turbulente tijden van toen, bloemenpracht en bloemenkracht, ‘Flower power’. Saskia Holleman naakt op een PSP poster, Phil Bloom idem op de tv. Nederland geschokt! Terug naar zoete herinneringen. Naar verre reizen, tropische nachten, blonde stranden. Verkwikkende nostalgie.