Het moet maar eens afgelopen zijn met dat knielen. En dat roepen dat ‘daddy’ het zo goed doet. Want hij doet het niet zo goed. Stoppen met hielen likken en slijmen. Omdat we hem nodig hebben? Denken nodig te hebben? Voorlopig. Stoppen met bang zijn dat ‘daddy’ uit de NAVO stapt. Terwijl Rusland, oorlogszuchtig, op zoek naar land en volk, aan de grens staat. Het is tijd om een andere afslag te nemen. Niet leunen. Niet hopen. Zelf sturen.