Kiezen is beslissen. We doen dat tijdens ons leven ontelbare malen.
Dagelijks,”wat eten we vandaag”? Wat trek ik straks aan? Jaarlijks, je vakantie bestemmingen. En je partner? Een, misschien wel twee of driemaal in je leven. Doorgaans gaat dat zonder problemen.
Bij het ontspullen is dat vaak anders. Je stikt in de spullen. Je vindt dat je geen ‘hoarder’ bent, dus er moet het nodige weg. Maar: wat wil ik houden, wat moet weg? Krijg ik spijt? Kiezen, betekent keuzestress.
Auteur: Edwin Kisman
Klare taal, dat wil nog niet erg
In Arnhem mogen bewoners een brief van de gemeente, die zij niet begrijpen, terugsturen. Ook in twee andere steden, Haarlemmermeer en Leeuwarden, kan dat. ‘n Begin van een structurele verbetering?
De vraag is wat voor zin die actie heeft. Als de schrijvers in staat waren geweest een heldere brief te schrijven hadden zij dat wel meteen gedaan. Misschien hadden ze het onderwerp niet begrepen. Meer voor de hand ligt dat ze het niet konden. Hoe dan?
Een mens in het nauw maakt rare sprongen
Een aarde die bezig is zichzelf te reinigen. Met de middelen die zij ter beschikking heeft. Rampen: tornado’s, mega stormen, mega regenbuien als zwembaden die leeg gekieperd worden. Overstromingen achthoog, stijgende zeespiegels zeshoog.
Langzaam raakt het landschap leeg. Mens en dier zoeken hun heil op droge plekken. Voorzover die er nog zijn. We keren terug naar de oertijd. De weg terug, het kantelpunt van Darwin. Zwervende groepen jager-verzamelaars.



