voorheen vakblad
Fijne vakantie gehad? Waar ben je geweest? Een hokje van je ‘bucketlist’ kunnen afvinken? De tip gevolgd van TikTok, de ultieme bron van FOMO? Een wit ‘bounty’ strand, een jungle paradijs?
Naar ‘hotspots‘ met lange rijen? Tijdslots. Schuifelen in een paradijs. Lissabon de toren van Bellem? Mooi uitzicht op het topje van de Matterhorn. 45° 58′ 35″ NB, 7° 39′ 31″ OL ? Uitzicht op de Walliser Alpen en op Wallis? Wel hoog 4.500 m, een hele klim?
K*t. We zijn weer niet de enigen.
Onlangs ben ik begonnen met het ordenen van mijn fotomateriaal. Dat blijkt een enorme klus te zijn. Het gaat dan vooral om foto’s van vóór 2000. Afdrukken, zwartwit en in kleur, soms verkleurd, vergrotingen en contactprints, negatieven en dia’s. Een chaos.
De beoordeling van prints is makkelijk. Van dia’s gaat ‘t nog, maar negatieven zijn moeilijk, als er geen contactafdrukken van zijn gemaakt.
Vaak lukt het niet. Ideeën krijgen als je ernaar zoekt. De rationele benadering werkt slecht. Net zoals wanneer je tevergeefs probeert op een naam te komen. Een tijdje later schiet ie ineens te binnen.
Anders is het wanneer je ’s ochtends wakker wordt. Dat moment tussen slapen en de waan van de dag. Je bevindt je in een toestand van volledige ontspanning. Soms is dat een ‘brainstorm’ of een ‘eureka’ moment.
Associaties, ideeën, suggesties. Ze komen aanwaaien. Je ziet ze duidelijk. Straks snel vastleggen, want ze zijn zo weer verdwenen! Terug naar je onbewuste of zomaar opgelost.
Een paar steekwoorden op een kladje, dat is voldoende. Wel duidelijk schrijven. Anders denk je later: “wat was dat nou?”. En later is te laat.