voorheen vakblad
In mijn vorige blog heb ik de toekomst van de uitgeverij verkend, tot 2042.
Ik vroeg met toen af hoe je op de ontwikkelingen had kunnen anticiperen.
Laten we eens naar het verleden kijken, hoewel gebeurtenissen uit het verleden geen garantie zijn voor zicht op de toekomst.
Het ging vanaf 2016 al niet goed meer, maar drie jaar later was het uit en over.
Twitter was niet vet meer. Was niet meer. ‘Spes patriae’ dicteerde de digitale markt.
Nu, dertien jaar later, is Biter de absolute top. 1,6 miljard gebruikers, 10 procent van de wereldbevolking. ‘Mind you’, 10 procent!! In Biter geen woorden meer, uitsluitend emoij’s.
Emocommunicatie, daar draait het nu om.
Niet talig, niet de linker hersenhelft meer, uitsluitend rechts.
De veel bejubelde, vorige week overleden, componist Pierre Boulez studeerde enige tijd wiskunde. Die belangstelling werkte door in de muziek die hij schreef. De schoonheid van de wiskunde vertaalde hij in klanken. Muziek als Fourierreeksen. Complex. Die complexiteit streefde hij bewust na. ‘De wereld is complex. Kijk naar de hersenen, naar de bloemen. Eenvoud is kunstmatig’, hoorde ik hem in een recent radio-interview zeggen.