voorheen vakblad
Daar ligt hij weer. Dat rapport dat vorige maand al af had moeten zijn. En die belastingaangifte, al drie keer geopend en weer in de map gestopt. Of dat businessplan waarnaar al zo vaak is gevraagd. En dan die lekkende kraan, of die loszittende tegel?
Ze hangen in je hoofd, die klussen. Als hongerige honden bij het avondeten. Alleen, jij hebt geen zin ze te voeren.
Die man met die blonde kuif, die vindt dat hij kan doen, zoals die andere man van overzee met ook zo’n blonde kuif. Hij heeft zijn hand overspeeld. Zijn wil bleek geen wet. Stampen op de vloer hielp ook niet. Af door de zijdeur.
Wat was het probleem?. Teveel willen. Teveel dromen, te weinig doen. En voor het willen was er te weinig geld.
“Ik moest echt nodig. Hield het niet meer. Zag een stille hoek bij het bankgebouw. Werd betrapt. Wildplasboete, € 140 plus € 9 administratiekosten”. ’n Ongeluk zit in een klein hoekje. Enfin, “een hele opluchting”.