“Nooit was er een dageraad geweest als deze. In het sombere, grauwe licht lag daar -majesteitelijk, vreeswekkend en groots de reusachtige Geallieerde vloot voor de invasiestranden van Normandië. De zee krioelde van schepen. De oorlogsvlaggen wapperden in de wind-van de uiterste grens van het Utah-strand helemaal tot aan het Sword-strand op het schiereiland van Cherbourg, bij de monding van de Orne. Tegen de hemel tekenden zich silhouetten af van de grote slagschepen, dreigende kruisers, en van torpedojagers, zo slank als hazewindhonden. Daarachter lagen de logge commandoschepen met hun woud van antennes. En daar achter kwamen de konvooien van met troepen beladen transport- en landingsvaartuigen, die heel laag op het water lagen en zich traag voortbewogen.”
Een citaat uit het boek van Cornelius Ryan, “De langste dag”, dat voor het eerst in 1959 verscheen.
