voorheen vakblad
“Daar heb je hem weer. Ik mag ‘m niet. Een engerd”. “Hoe zo een engerd?”. Heb jij ervaring met hem? En, daarop gebaseerd, een beeld van hem, rationeel en emotioneel? Een vooroordeel? Klopt dat? Volgens zijn vrienden is hij aardig, meelevend. Een beetje zielig. Hoe kan dat?
Een voornemen. Je loopt naar de keuken. Als je daar bent denk je “wat kom ik hier doen?”. Van alle leeftijden. De vraag, het voornemen. Verdwenen uit het korte termijn geheugen. Verstoten door een waarneming, een afleiding. Als een biljartbal die door een andere naar de zak wordt gestoten. Van het laken verdwenen.
‘A ship that passes in the night’.
Een veel voorkomend verschijnsel. Als je ouder wordt wat vaker en nadrukkelijker. Wat doe je d’r aan?
De ‘cover’ van een tijdschrift. Zichtbaar achter een doorschijnende hoes. Plastic, in plaats van de gebruikelijke papieren band. ‘The Anatomy of Chemical Holland’. De omslag, de pagina die het blad moet verkopen, die de lezer naar binnen moet trekken. Al zichtbaar op de voordeurmat. Ideaal.
Ook het gesneden fruit, dat je verleidelijk aanstaart, in plastic bakjes in de supermarkt.
Dat is mooi en wel, maar plastic hè. Komt in de natuur. Vervuilt, breekt niet af. Je weet hoe de mensen zijn. Mikken ’t gewoon uit het open raampje. De zakjes, de peuken.