Categorie: Eric Ravestijn

Traditiegetrouw een opsomming van de veranderingen die zich in het vorige jaar hebben voorgedaan in het landschap van vaktijdschriften en de uitgeverijen daarachter. Het onderstaande overzicht heeft niet de pretentie compleet te zijn. Ik houd me aanbevolen voor aanvullingen.

Het jaar 2015 kenmerkt zich door een aantal omvangrijke overnames. B+B Vakmedianet groeit daarmee uit tot één van de grootste vakuitgeverijen. Een andere ‘grootgroeier’—Eisma—bewijst dat groei niet onbeperkt door kan gaan; Eisma Business Media verkoopt een pakket titels, en Eisma Industrial Media gaat—begin van dit jaar—failliet. Reed Business gaat verder met het uithuis plaatsen van zijn vaktijdschriften.

Het volgende is een fragment uit ‘125 jaar Misset’ een jubileumuitgave uit 1998 ter gelegenheid van het 125-jarig bestaan van (Uitgeversmaatschappij C.) Misset.

“De fusie met Bonaventura had tot gevolg dat Misset opging in de nieuwe combinatie Elsevier bedrijfsinformatie. […] Veel bedroefde reacties kwamen daar niet op. Toch kon oud-algemeen directeur Voors het niet laten om zijn ongenoegen te uiten: “Ik vind het onbegrijpelijk dat Misset als sterk merk is ingeruild voor een ander merk. Misset was toch een keurmerk dat stond voor degelijke en betrouwbare informatie.” Directeur Haank reageerde er nuchterder op: “We leveren een sterk merk in voor een nog sterker merk.”

Het sterke merk ‘Elsevier bedrijfsinformatie’, op zijn beurt, werd later (2001) ingewisseld voor ‘Reed Business’ al dan niet met de toevoeging ‘Information’. ‘Degelijk’ en ‘betrouwbaar’ passen nog steeds bij de informatieproducten die in Doetinchem en elders binnen RELX—de nieuwe naam van Reed Elsevier—gemaakt worden. Maar de écht leidende begrippen hebben al een aantal decennia vooral te maken met winstgevendheid, aandeelhouders en beurskoers.

Begin oktober werd bekend dat het Advocatenblad met ingang van 1 januari 2016 verhuist van Sdu Uitgevers (verder: ‘Sdu’) naar Boom Juridische uitgevers (verder: ‘Boom’).

Het bericht roept bij mij een aantal vragen op, waarvan de ‘waarom-vraag’ het hardst om de voorrang vecht. Wat ik mij verder afvraag is hoe zo’n verhuizing tot stand komt: wie nam het initiatief; werd er een ‘pitch’ uitgeschreven, en stond die open voor alle uitgeverijen of voor een select gezelschap. Dan nog onwetend van wat ik verderop in dit verhaal vertel, begin ik met een e-mail aan Sdu