Categorie: gastauteurs

“In de serie flauwekulbegrippen die de journalistiek hebben geïnfecteerd: contentcuratie.” Zo begint Sheila Sitalsing haar column in De Volkskrant van 31 oktober jl. Wat volgt is een vermakelijke tekst die—met de voorbeelden die zij geeft—de spijker op de kop slaat. Content curation—ik gebruik in het vervolg de Engelse term—zou ook zo maar kunnen opduiken als ‘jeukwoord’ in de rubriek ‘De Kantoorjungle’ van Japke-Doutzen Bouma in NRC.

Ja, content curation is ‘hot’. Het wordt in kringen van online goeroes—met in hun kielzog uitgevers—gezien als een manier om uit de huidige misère in Uitgeefistan te raken. Reden genoeg dus om het internet af te struinen naar informatie over dit onderwerp en te proberen feiten, flauwekul en jeukwoorden van elkaar te scheiden.

Vakblad voor échte melkveehouders

Een cadeautje van AgriMedia in de post: het eerste nummer van Elite, vaktijdschrift voor melkveehouders. Uitgeverij AgriMedia uit Wageningen treedt op als uitgever. Ik zeg bewust ’treedt op’ omdat Elite een internationaal vaktijdschrift is. Het ‘origineel’ komt van de Duitse uitgeverij Landwirtschaftsverlag Münster; vrij vertaald: een ‘agrarische uitgeverij’. Landwirtschaftsverlag Münster schijnt de grootste Europese landbouwuitgeverij te zijn, met ruim dertig online- en printmedia. Zoals uit de samenwerking met AgriMedia al blijkt, beperkt het uitgeven zich niet tot Duitsland; uit de titellijst kan geconcludeerd worden dat ook voor de Oostenrijkse- en Poolse agrariër wordt uitgegeven—wellicht ook voor doelgroepen in andere Europese landen. Het spectrum is daarbij breed: niet alleen titels waarbij uit de naam al valt af te leiden dat het zich tot professionals richt—zoals bijvoorbeeld Fleischrinder Journal en Milchrind—maar ook titels als Landlust en Reiter und Pferde in Westfalen; titels die zich naar mijn gevoel ook op de niet-agrarische lezer richten. In het rijtje titels kom ik namen tegen waarvan ik een