Slechte gewoontes. Zonder die is het leven een stuk leuker en beter. Iedereen heeft wel slechte gewoontes. Eén of meer. Jij niet? Bofkont. Als wel, dan, STOP er mee”
Ik zal er een tiental noemen. Lees mee en “Wie de schoen past trekke ‘m aan”. Dit is een vervolg op mijn column “Een tandje minder”.
STOP met teveel eten
Stop met copieuze maaltijden. Met schransen, met slemppartijen. Geen ‘Grande Bouffe’ meer.
Stop ook met ‘fast food’. Laat ‘all you can eat’ (AYCA) aan je voorbij gaan. Of liever gezegd ga er aan voorbij. Trap niet in de verleiding die je in je ooghoek ziet. ‘Fast food’? ‘No way’. Loop voorbij aan McDonald’s, Burger King of KFC.
Bestel ook geen ‘Hello fresh’. Ga zelf koken, met verse ingrediënten.
Als je toch voor fastfood bezwijkt, maak er dan een periodieke onthouding van. Elf maanden niet, één maand mag het. De antithese van ‘dry January’ en de ‘Suiker challenge’ in mei.
Kap met emotie eten. Zoek maar troost uit iets anders.
STOP met teveel drinken
Ook hier periodieke onthouding. Elf maanden niet, één maand mag het. ‘Wet January‘.
STOP ook met roken
Stoptober. Stoppen met roken en met ‘vapen’.
De tijden van ‘Chief Whip, op ieders lip’ en ‘Lucky Strike’, “It’s toasted” zijn voorbij. De jaren zestig, het rokerstijdperk.
Ik ben twintig jaar geleden gestopt met roken. Van kleine sigaren, ‘senoritas’. Een stuk of tien per dag. ‘Stoptober’ is bij mij 240 maanden geworden. Kan je niet meer periodieke onthouding noemen. Hoewel. Af en toe geef ik me over aan mijn “krètèk ritueel”. Mijn ‘guilty pleasure’. Als het hard regent, beide serredeuren open, stoel in de opening. Zitten en een krètèk opsteken. Luisteren naar het tikken van de regendruppels op het water. Wegzinken in gedachten aan de tropen. Nostalgie. Ik heb dat vorig jaar viermaal meegemaakt.
STOP met te hard praten, luister eens naar anderen
Hij is zelfs de belastingdienst te slim af. Die breedbekkikker met z’n BV’tje op de Seychellen. “Ik kan je nog wel eens uitleggen hoe dat werkt”. Hij praat en praat en luistert niet. Tot hij alleen staat. Het groepje is ongemerkt uiteengevallen. De luisteraars zijn naar elders vertrokken, geen zin in bewondering. Hij merkt het nauwelijks. Vreemd? De prijs van arrogantie, van onbescheidenheid. De bekendste voorbeelden ken je.
STOP met voortdurend uitstellen
“Procrastinatie”, het stelselmatig uitstellen. Het is zo oud als de mensheid. Hier en daar kunnen computers wat verlichting bieden. Maar het gaat om een gedragsprobleem dat je zelf moet oplossen. Als je dat wilt. Want er kunnen ook redenen zijn om het niet te willen.
John Perry ( “The Art of Procrastination”) zegt dat uitgerekend de computer uitstelgedrag in de hand werkt. Je kan immers op het laatste moment nog een mail, of een WhatsApp uitsturen.
STOP met ‘social media‘
Social media, een miljarden business. Stop er mee. Blokkeer je accounts. ‘Kill your darlings’ zouden schrijvers zeggen.
Gevaarlijk vanwege hun cocktail van razendsnelle verspreiding, groot bereik en giftige content. Aanjager van rellen, lynchpartijen en nepnieuws. Depressieve tieners die niet kunnen tippen aan het ideaalbeeld van hun influencers. Stop met X en z’n broertje ‘Grok‘ met z’n porno deepfakes.
Manipulatie. Je aandacht wordt gevolgd. Beloning volgt op beloning. Je bent niet kritisch. Voor je het weet sta je tot je middel in de blubber. Nepnieuws. Je hebt ’t niet in de gaten. Je eindigt geheid als complotdenker. Komt naast de werkelijkheid te staan.
Afkicken? In kleine stappen terug van je dagelijkse 18 uur schermtijd naar drie uur: één uur na het ontbijt, één uur na de lunch en één uur na het avondeten.
STOP met dat omklemmen van je mobieltje
Zet meldingen, push-berichten uit. ‘Unsubscribe’ ook consequent e-mails waar je niks mee hebt. Schakel je FOMO uit. Bevrijd je! Slaaf. Houd op met dat ‘swipen’ en ‘scrollen’. Word je gebeld? Rustig laten bellen (soms even kijken of ’t belangrijk is?). Of installeer een automatische ‘voice message’ waarin je zegt dat je later terugbelt.
Dat zelfde geldt voor e-mails, WhatsApp en Signal berichten.
STOP met het vergaren van overbodige spullen.
Ik ben op bezoek bij een vriend, een ‘hoarder’. De spullen stapelen zich op. Zitkamer, slaapkamer, keuken. Een nauw looppad door de stapels. Gevonden, gekocht. “Maar het huis moet toch eens helemaal vol zijn?”. “Klopt, maar voorlopig kan er best nog wat bij”.
STOP met die obsessieve verzamelwoede. Stop met méér, méér, méér. Genoeg is genoeg. Neem afstand van je emotionele gehechtheid aan spullen. ‘No pain, no gain’. Als je dat lukt dan heb je een nieuwe wereld veroverd.
STOP met impulsief kopen
Stop met het impulsief kopen van overbodige spullen. Die je na een dag al weer vergeten bent. Of die je weer terugstuurt naar de verkoper. Je hebt het retourlabel bewaard.
De meeste mensen streven naar méér. Die drang naar méér kan verklaard worden. Een vurig verlangde aankoop kan in de hersenen neurotransmitters aanmaken, die een geluksgevoel opwekken. Vaak van korte duur . “Het hebben van de saek, is immers het einde van het vermaeck”. Na de hosanna een terugval: de hedonistische tredmolen.
STOP met het opbouwen van schulden
Open meteen die blauwe envelop die op je voordeurmat ligt. Betaal je rekeningen wanneer ze binnenkomen. Laat ze niet versloffen. Of reserveer het bedrag op een aparte rekening.
Door stapeling van boetes, exploten, incassokosten en rentes kan je schuld vertienvoudigen. Sanering daarvan wordt achteraf daardoor moeilijk zo niet hopeloos. Schuld en ellende zijn het verdienmodel van de schuldenindustrie.
STOP met andere slechte gewoontes
Ik kan niet zo gauw nog meer bedenken. Jij vast wel, als je even de tijd en de rust neemt. Om voor het raam zittend naar buiten te staren. De hemel, grijze en witte wolken voorbij zien drijven. Daarna een stuk blauwe lucht. Wegzinken in gedachten, buitelend. Zelfreflectie. Juist, daar zie je ze komen. Je slechte gewoontes. Houd die gedachten vast. Bedenk hoe je met ze gaat afrekenen.
Succes ermee.
Edwin Kisman
Wat vond je van deze column?