“Die asielzoekers, laat ze als de donder teruggaan naar hun eigen land. Naar hun moeders, broeders en zusters. Wat moeten ze hier? Spreken onze taal niet. Pikken onze huizen in. Hup, hup, rechtsomkeert.”
Veiligheid en rust
Veel asielzoekers zijn gevlucht voor oorlog, vervolging en ontbering. Bommen en inslaande granaten rondom je heen. Slapen in een zeiknatte tent. Koud. Dag in, dag uit. Ze zijn getraumatiseerd.
Zij zoeken bescherming en rust. Een veiliger, beter leven. Verzamelen hun spullen en gaan op reis. Op weg naar het beloofde land. Waar hen een koude kermis wacht.