Verveling is nuttiger dan je denkt

Gepubliceerd op
Wat moet ik nu eens doen?

Je staat te wachten. Op de bus, op koffie, op iemand die “zo komt”. Je hand gaat automatisch naar je telefoon. Daarop is altijd iets te doen. Iets te zien. Iets te scrollen. Iets te ontwijken.
Want dat is wat we doen met verveling. Ontwijken. Alsof het een vorm van ongemak is. Of erger nog, een teken dat er iets mis is. Met ons. Met de situatie.
Verveling is het wachten dat we niet meer verdragen. En dus vullen we het. Met nieuws, met video’s, met berichten die we eigenlijk niet willen lezen. Alles, zolang we maar niet hoeven te voelen hoe het is om niets te doen.
Niets. Een woord waar we allergisch voor zijn geworden. Maar misschien is dat niets wel precies wat we nodig hebben.