voorheen vakblad
“Vroeger was alles beter.” Hoor je ‘t ze zeggen? De ‘babyboomers’ bij de koffieautomaat. De ‘war childs’ aan de stamtafel. “Toen was geluk nog heel gewoon.” Ze hebben het over de jaren vijftig, zestig. Het gouden tijdperk. De periode van wederopbouw en welvaart. Van Elvis en de Beatles. Van beschaving en fatsoen.
Maar klopt dat eigenlijk wel?
Na een drukke tijd lekker niets doen. ‘Dolce far niente’. Luieren aan de oever van een Frans riviertje. Steentjes op ‘t water laten ketsen. Of wèl wat doen. Schrijven of tekenen. Je terugtrekken in een andere wereld. Fantasie. Genieten.
Genieten is een moment waarop alles klopt. Waarop je hoofd leeg is en je lijf aanwezig. Waarop de wereld even stil staat en jij erin zweeft. ’n Durian, heerlijke stinkerd. Aan de ingang van m’n hotel hangt een bordje ‘No Pets, no Durian’. Vroeger hing er een bordje “Geen honden, geen inlanders”. Bob Dylan ‘The times they are a-changin‘.
Hèt moment, kort of lang. Geen woorden die het dekken. Je voelt het. Een genotsmoment. Een piekervaring die zich vasthecht in je geheugen.
Waarom de kabinetsformatie zo lang duurt? Aan tafel zitten vier ‘maximisers’. Uit op het onderste uit de kan. Maar de noodzakelijke en geleidelijke transitie van ‘maximising’ naar ‘satisficing’ kost tijd. Is wel onvermijdelijk. Want “van ruilen komt huilen”.