voorheen vakblad
Boodschappen in drie winkels. In één rit. Mèt een lijstje. Liefst doe ik het met drie muisklikken. ‘Online shopping’, voor mij een ‘blessing’, niet eens in ‘disguise’. Bolcom en Ideal.
Onderweg ook nog even tanken. Hoeft gelukkig niet zo vaak met m’n hybride auto.
Waarom doe ik ‘t zo? Omdat ik lui ben. Wil zo min mogelijk energie en tijd verspillen. Ben liever lui dan moe. Bovendien levert het tijdwinst op. Een tegengif tegen stress.
Ik was een jaar of twaalf toen ik een film zag over Marco Polo. Zijn lange reis, op kamelen, een Chinese keizer en dan opeens: een vuurwerkmaker. Vonken, knallen, rook. Een vonk sloeg over. Inspiratie. Ik wist het meteen. Dat wilde ik ook worden. Vuurwerkmaker, scheikundige. Ik hield dat vuur vast gedurende mijn hele middelbare school. Aan het begin van mijn studie chemie kwam de ontgoocheling. Maandenlang gewichten ijken. Te hoge verwachtingen.
Ik heb de studie afgemaakt. Decennia later maakte ik, bij een bezoek aan Organon in Oss, kennis met CAOS (Computer Assisted Organic Synthesis). Dacht toen “Was dat er in mijn studietijd maar geweest”. Tweede vonk. Weer inspiratie. Helaas te laat.
Ik liep op straat. Zag een man omkijken naar een fraaie dame. Toen gebeurde er wat. Pats. Ik zocht in m’n zakken naar een papiertje. Vond niks. O ja, toch wel. Een kassabon. Achterop was nog wat witruimte. In een andere zak vond ik een stukje potlood. Een stompje, maar nog bruikbaar. Ik noteerde wat ik zag. De plot voor een cartoon.