voorheen vakblad
“Boodschappen worden volgend jaar tot wel tien procent duurder”. Kopte het AD van 9 juni. Maatregelen van de overheid zijn de oorzaak. ‘Influencing’? Door de supermarkt koepel? Stel dat die gelijk heeft. Omdat de Straat van Hormuz nog effe gesloten blijft. Ondanks de ‘deal‘ van die Blonde Kuif.
Geen prettig nieuws voor wie nu al elk dubbeltje moet omdraaien. Maar inflatie heeft soms een onverwacht neveneffect. Ze dwingt ons opnieuw na te denken over wat we eigenlijk nodig hebben.
“Hoe was je vakantie?” “K*t. De hele vakantie regen. De vooruitzichten waren goed. Buienradar voorspelde zon. Bovendien was het droge moesson. Maar nee, hele dagen grijs, en pijpestelen”.
Dit zou mij ook teveel zijn geweest, ondanks dat ik een regenliefhebber ben.
Een apenrots. Op de top zit een zilverrug-gorilla. Bokito. Keurig gekleed, in een blauw pak met felrode das. Blonde kuif. Hij lijkt tevreden. Kijkt toch ietwat argwanend, wantrouwend. Is op z’n hoede. Daaronder, op verschillende hoogtes, andere gorilla’s. Mannetjes. Ook wantrouwend. Kijken verlekkerd naar de top. Willen omhoog, maar houden zich in. Nog wel.
Wat is hier aan de hand? Waarom willen ze allemaal omhoog? Maar krijgen niet de kans. Nog niet, waarom niet? En waarom willen ze dat? Macht, status? Extra bananen?
Zitten er ook vrouwtjes te loeren naar de top? Ja, enkele. Maar, moeten ze dat willen? En moeten wìj wel een apenrots willen? Want is onze maatschappij niet meer gebaat bij een minder piramidaal leiderschap? Meer gebaseerd op gezag. Met ook meer zeggenschap voor vrouwen. Die mogelijk andere bestuursstijlen inbrengen.
Zijn er alternatieven?