voorheen vakblad
Als je niets meer te verliezen hebt proef je de vrijheid. Dat schrijven Kris Kristofferson en Fred Foster in hun lied ‘Me and Bobby McGee’. Hartstochtelijk gezongen, met schelle uithalen, door de te vroeg overleden Janis Joplin. Je wordt dan niet meer belemmerd door angst iets kwijt te raken. Banden, verplichtingen of bezittingen, waaraan je zou kunnen hechten ontbreken.
De geest van de ‘roaring seventies’ iconisch verwoord door Janis Joplin. Bijzonder mens.
Duidelijk is dat AI banen gaat kosten. Kenniswerkers zijn het eerst aan de beurt. Ambachtslieden krijgen wat meer respijt. Tot ook daar autonome robots hun werk gaan overnemen.
Zorgen? Jazeker! Bij de pakken neerzitten? Nooit! In het verleden is gebleken dat nieuwe ontwikkelingen, nieuwe kansen scheppen. Anticiperen dus.
Hijgend uit de taxi. Man, vrouw twee kinderen, uit Barneveld. Bepakt en bezakt. Zeulend naar de incheckbalie. “Het spijt me meneer. U bent te laat. Het vliegtuig vertrekt zó. De gate is gesloten”. Verbijsterd, hoewel niet verrast. Hadden wat problemen op het laatste moment. Het paspoort van een van de kinderen was zoek. Toch nog gehoopt dat het zou lukken. Hoewel, ze hadden ’t kunnen weten. Wat zei Johan Cruijff ook weer? “Als je te laat bent, moet je zorgen dat je op tijd vertrekt“.