voorheen vakblad
Voor mijn columns was ‘t een topjaar. Nog nooit zó veel gepost. In één jaar, drie-en-vijftig.
De column van vandaag is mijn 323 ste, sinds ik er mee begon, in januari 2015.
Op de site Vakblad.info. De digitale nakomeling van het papieren Vakblad. Old school. Orgaan van de Nederlandse Vaktijdschrift Uitgeverijen. Ik kwam uit die sector.
Had jij dit jaar regelmatig het gevoel dat je achter jezelf aan liep? Was je gestressed? Door onze gehaaste maatschappij? Druk, druk, druk. Hing je tegen een ‘burn-out’ aan?
Wat dacht je dan van “een tandje minder” in het komende jaar? Zo kan het toch niet verder. Want voor je het weet verlies je de lol in je werk, in je leven. Terugschakelen onmogelijk? Alles is mogelijk, als je ‘t wilt. Terugschakelen om te ontspannen.
“Kassa” gaat dicht. Jammer. De kraan wordt langzaam dichtgedraaid. Zorg, cultuur, ontwikkelingshulp zijn de klos. De NPO ook.
Onontkoombaar als binnen het huidige inkomen van de Staat een post als defensie opgeblazen wordt.
Het werkt als een waterbed. De een z’n brood is de ander z’n leger.