Vaak lukt het niet. Ideeën krijgen als je ernaar zoekt. De rationele benadering werkt slecht. Net zoals wanneer je tevergeefs probeert op een naam te komen. Een tijdje later schiet ie ineens te binnen.
Anders is het wanneer je ’s ochtends wakker wordt. Dat moment tussen slapen en de waan van de dag. Je bevindt je in een toestand van volledige ontspanning. Soms is dat een ‘brainstorm’ of een ‘eureka’ moment.
Associaties, ideeën, suggesties. Ze komen aanwaaien. Je ziet ze duidelijk. Straks snel vastleggen, want ze zijn zo weer verdwenen! Terug naar je onbewuste of zomaar opgelost.
Een paar steekwoorden op een kladje, dat is voldoende. Wel duidelijk schrijven. Anders denk je later: “wat was dat nou?”. En later is te laat.
Categorie: Edwin Kisman
Keuzestress bij het ontspullen
Kiezen is beslissen. We doen dat tijdens ons leven ontelbare malen.
Dagelijks,”wat eten we vandaag”? Wat trek ik straks aan? Jaarlijks, je vakantie bestemmingen. En je partner? Een, misschien wel twee of driemaal in je leven. Doorgaans gaat dat zonder problemen.
Bij het ontspullen is dat vaak anders. Je stikt in de spullen. Je vindt dat je geen ‘hoarder’ bent, dus er moet het nodige weg. Maar: wat wil ik houden, wat moet weg? Krijg ik spijt? Kiezen, betekent keuzestress.
Klare taal, dat wil nog niet erg
In Arnhem mogen bewoners een brief van de gemeente, die zij niet begrijpen, terugsturen. Ook in twee andere steden, Haarlemmermeer en Leeuwarden, kan dat. ‘n Begin van een structurele verbetering?
De vraag is wat voor zin die actie heeft. Als de schrijvers in staat waren geweest een heldere brief te schrijven hadden zij dat wel meteen gedaan. Misschien hadden ze het onderwerp niet begrepen. Meer voor de hand ligt dat ze het niet konden. Hoe dan?



