voorheen vakblad
“Vroeger was alles beter.” Hoor je ‘t ze zeggen? De ‘babyboomers’ bij de koffieautomaat. De ‘war childs’ aan de stamtafel. “Toen was geluk nog heel gewoon.” Ze hebben het over de jaren vijftig, zestig. Het gouden tijdperk. De periode van wederopbouw en welvaart. Van Elvis en de Beatles. Van beschaving en fatsoen.
Maar klopt dat eigenlijk wel?
Het was een fantastisch festival. Zwarte Cross. In Lichtenvoorde. Hardstikke druk. Maar Erna had het eigenlijk niet naar haar zin. Vroeg zich af “waarom ben ik hier?” Had zich laten overhalen door Teun, haar nieuwe vriend. Hij scheen zich uitstekend te vermaken. Maar toch, ook hij voelde zich achteraf niet op z’n plaats.
Wat is hier aan de hand? Beiden hadden dit kunnen voorzien. Maar ze zijn toch gegaan. Zij voor hem, hij voor het festival. Waarom dan niet genieten? Omdat Erna introvert is. En Teun? Die is otrovert. Hè wat, otrovert??
“Opzij opzij opzij
Maak plaats maak plaats maak plaats
Wij hebben ongelofelijke haast
Opzij opzij opzij
Want wij zijn haast te laat
Wij hebben maar een paar minuten tijd”
Herman van Veen heeft haast, hij heeft geen tijd.
Niemand heeft tijd. Jij ook niet. Toch?