voorheen vakblad
Kan je rustig saté’s bestellen bij dit vrouwtje op het strand van Sanur? Kijk eens hoe ze die saté bewaart. En dan die plastic doos met sambal. Gelukkig hoeft ze niet af te wassen. Ik zou het je niet aanraden daar een portie saté te bestellen. Zeker als je voor het eerst in Indonesië komt. Toen ik klein was, in Manado, mocht ik van mijn vader (arts) nooit eten in stalletjes langs de weg. Dat blijft je bij, je hele leven lang. Mij in ieder geval.
Ik passeer een Maserati. Hij rijdt 100. Of zij. Een toonbeeld van bescheidenheid. Geen narcist(e) achter het stuur. Kom je niet vaak tegen. Echt bescheiden mensen. ‘Smalbekkikkers‘
Even later word ik gepasseerd door een flits. Een andere Maserati. Lichtsignalen. Passeert rechts van een voorganger voegt dan weer in. Rijdt minstens 180. Een onbescheiden bestuurder. Een ‘breedbekkikker‘
Als je eenmaal tot de conclusie bent gekomen dat je te veel spullen om je heen hebt. Geen overzicht hebt. Stikt in de spullen. Goede spullen hebt, maar ook rotzooi, dan ben je rijp voor “ontspullen”. Selecteren, wegdoen: weggeven, weggooien of verkopen. Opgeruimd staat netjes.
Drijfveer
Ontspullen doe je om ruimte te creëren, overzicht te krijgen. In je omgeving en in je hoofd. Daarnaast zal je merken dat het veel voldoening geeft. Die groeit als je eenmaal in een ‘flow’ zit. Steeds meer dingen om je heen hebt waar je wel gelukkig mee bent. De rest, foetsie! Goed gevoel.