Te vroeg komen of te laat. Een kwestie van cultuur

Gepubliceerd op
Cultuurverschillen

Waar blijft ie nou? Hij is weer te laat. We hebben toch afgesproken, negen uur bij de ingang van het station! Hij is vaak te laat. Ik ben altijd op tijd. Hoe komt dat toch?

L’Heure Senegalaise
In de Volkskrant van 17 mei schrijft Afrika correspondent Joost Bastmeier hierover onder andere het volgende.
“Een presidentskandidaat die zijn achterban uren laat wachten voor hij dan toch eindelijk opduikt; in Senegal was het tijdens de verkiezingen van eind maart aan de orde van de dag. ‘Weer een typisch voorbeeld van het Senegalese Uurtje …’, tikte een geïrriteerde journalist in de appgroep voor buitenlandcorrespondenten. ‘Voorzichtig’, reageerden twee collega’s direct: veel Senegalezen zien die term als een racistische stereotypering, die suggereert dat zij traag en lui zijn.
De term, l’heure Senegalaise in de taal van voormalig kolonisator Frankrijk, gebruiken buitenlanders (vaak Europeanen) regelmatig om te klagen over de stiptheid van de Senegalezen. Wie om negen uur ’s ochtends met een Senegalees afspreekt, is het idee, kan ervan uitgaan dat de werkelijke afspraak op zijn vroegst een uur later aanvangt.”

Rubberen tijd

Jam Karet
Indonesië kent dit verschijnsel ook. Wordt heel plastisch “Jam Karet”, rubberen tijd, rekbare tijd, genoemd.
Het schijnt een cultureel, geografisch bepaald verschijnsel te zijn. Een mogelijke verklaring hiervoor gaf Henk van ’t Klooster eerder in zijn column “Westerse mensen doen vaak maar één ding tegelijk” (31 augustus 2023). Hij schreef:

Westerse mensen
“Westerse mensen, we hebben het dan over mensen in Noordwest-Europa en Noord- Amerika. Zij laten hun zakelijke en sociale leven, ja zelfs hun seksleven bepalen door de tijd als een ééndimensionale lineaire grootheid, ook wel monochronische tijd genoemd.

Tijd als spiraal

Spiraal denken
Polychronische mensen (in Zuid-Europa, Latijns Amerika en delen van Azië) ervaren tijd als een spiraal, waarbij gebeurtenissen en herinneringen niet worden achtergelaten, maar regelmatig herbeleefd, en wel op een volgend niveau. Zij zijn zich voortdurend bewust dat hun activiteiten deel uitmaken van een groter systeem.
P-type mensen kunnen meer dingen tegelijk doen. Zij vinden het onderhouden van persoonlijke relaties belangrijker dan het volbrengen van taken. Regelmatig veranderen zij plannen en afspraken, vaak tot ergernis van M-type mensen met wie zij omgaan. Omgekeerd kunnen P-type mensen zich storen aan M-types die niet eerst aandacht besteden aan persoonlijk contact, maar meteen zaken willen doen.”
Verschillende type mensen. Met een holistische instelling heb je kennelijk minder aandacht voor dat op tijd komen.

Ook afhankelijk van de situatie
Ook persoonlijke verschillen en verschillen in levensfase kunnen een rol spelen. Ik herken dat. Zo heb ik een tijd gekend waarin ik regelmatig te laat kwam. Dat was lang geleden, in de zeventiger jaren. Daarna heeft mijn leven een proactieve draai genomen. Aanwezig en gereed al vóór de deadline.
Van die ‘jam karet’ heb ik overigens gedurende de vijftien jaar dat ik in Indonesië aan onderwijsprojecten heb gewerkt niet vaak iets gemerkt. Mogelijk omdat in die projecten een westerse sfeer heerste.
Je kan overigens anticiperen op een ‘jam karet’ door zelf een uurtje later te komen. Proactief toch?

Edwin Kisman
Wat vond u van deze column?

Wat vond u van deze column?

Heeft u tips of suggesties naar aanleiding van mijn columns?
Mail dan naar: reacties@invalshoek.org

Zie ook de columns

Procrastinatie? Deadline niet gehaald?” 29 april 2016
Last van uitstelgedrag? Een Pomodoro en een wekker kunnen je helpen.” 25 aug 2017
Wacht! …….Uitstellen is vaak oké”.10 okt 2023

 

Tussentijds opladen: de ‘powernap’

Gepubliceerd op
Roeisucces Olympische Spelen

Iedereen in de ban van de Olympische spelen in Parijs. Blikkerende gouden medailles. De magistrale eindsprint van Femke Bol. Roeiers successen. Deed mijn roeiershart goed. Nieuwe aanpak, gezamenlijke training.
En steeds meer aandacht besteed aan herstel en het belang van slaap in de wereld van topsport. Een opvallende trend die opkomt is de ‘powernap’ – een korte slaap van ongeveer 20 tot 30 minuten – als een essentieel onderdeel van het trainingsregime van atleten.

Nieuwe energie
Of je nu sport of iets anders doet, tussentijds opladen geeft weer nieuwe energie. Daarmee houd je je scherpte en creativiteit voor de rest van de dag op peil.
Opladen met een ‘powernap‘ en door koffie te drinken. Slapen op het werk?
Henk van ’t Klooster wijdde in zijn blog “Zijn je mensen wel fit genoeg om te communiceren?” aandacht aan het belang van slaap. Hij doelde daarbij op nachtrust. Ik verzamel al jarenlang knipsels over de gezondheidsaspecten van slapen, maar die gaan doorgaans over de nachtelijke slaap. De ‘powernap’ is een hoofdstuk apart.

LeBron James, ‘powernap’

Ook mentale voordelen
Sportpsychologen benadrukken dat het niet alleen gaat om de fysieke voordelen. Powernaps kunnen ook mentale helderheid en concentratie bevorderen, wat cruciaal is tijdens strategische momenten in de sport. Bovendien kan het nemen van een korte pauze en het wegdromen in een powernap helpen om stress en angst te verminderen, wat bijdraagt aan een betere mentale gezondheid.
Bekende sporters, zoals Roger Federer en basketbalicoon LeBron James, hebben publiekelijk verklaard regelmatig gebruik te maken van powernaps om hun prestaties te optimaliseren.

Hazenslaap of Power Nap
Wat is echter het effect van een hazenslaapje overdag? En waar is dat aan te danken?
Een artikel in de Volkskrant van Ianthe Sahadat, (2 januari 2017) maakte mij daar weer attent op: het hazenslaapje, de tuk, de siësta of de ‘Powernap’. Sahadat haalt in haar stuk Gerard Kerkhof aan, emeritus-hoogleraar psychofysiologie en slaap, die wijst op de rol van ‘adenosine’. Eindelijk een verklaring.

Hoe werkt het?
Het heeft alles te maken met de werking van de neurotransmitter adenosine, een van de hormoonachtige stoffen die het slaap-waakritme beïnvloeden, zoals ook melatonine dat doet. Na het ontwaken neemt de adenosinespiegel in het bloed toe. Aangezien adenosine een remmende neurotransmitter is neemt in de loop van de dag geleidelijk aan de scherpte van je denken en handelen af. Dat kan je op twee manieren corrigeren: door een (kort) slaapje (‘powernap’) tussen het opstaan en naar bed gaan of door het drinken van een kop koffie.

De ‘power nap’
Door de ‘powernap’ wordt de opgebouwde adenosinespiegel weer verlaagd. Je laadt jezelf in feite weer op. Je ziet en denkt weer scherper, je bent weer creatiever.
Cafeïne is een concurrent van adenosine, een antagonist. Per saldo speelt zich het volgende af: adenosine remt hersenactiviteit, maar cafeïne dwarsboomt dat en remt de adenosine effectiviteit. De remmende werking van koffie is echter van kortere duur dan die van de ‘powernap’.

Wanneer en hoe lang?
Een tussentijds slaapje, niet langer dan 20 tot 30 minuten (je ligt nog in je REM slaap), rond een uur of twee in de middag als je om 7 uur bent opgestaan. Het juiste tijdstip kan je bepalen met de wijzer van Sara Mednic. ( ‘How the Take a Nap Nap Wheel works’).
Het kan ook anders zoals blijkt uit een aantal voorbeelden van bekende persoonlijkheden.

Churchill: twee uur eind van de middag

‘The Napping Habits of Famous Men’
Winston Churchill sliep doorgaans  twee uur om half vijf, Lyndon Johnson een half uur om half vier, Napoleon deed het zelfs vlak voor een veldslag en Stonewall Jackson een generaal uit hetzelfde hout gesneden als Napoleon niet meer dan vijf minuten per keer.
John Kennedy sliep één tot twee uur, Thomas Edison  enkele malen per dag, totaal drie uur. Ronald Reagan deed het stiekem!
De schilder Salvador Dali hield er een bijzondere methode op na:  ‘slumber with a key’. Hield een sleutel tussen duim en wijsvinger van de linkerhand, een schaal daaronder. Werd dan vrijwel meteen wakker als de sleutel op de schaal kletterde. Maar dat was voldoende voor hem. Hij beweerde dat hij de truc van Capucijners had geleerd en dat andere kunstenaars die hij kende die ook toepasten.
Albert Einstein deed het ook net als andere uitvinders en filosofen die geloofden dat zo’n tuk hun creativiteit inspireerde.
De ‘power nap’ wordt tegenwoordig ook de ‘hypnagogic’ nap (hypnagogia is de toestand tussen slaap en waken) genoemd, waarin de geest  ‘free flowing creative thoughts’ ontsluit. Enigszins vergelijkbaar met het ‘brainstorm’moment.

Keukenwekker, ook goed

Een timer als hulpmiddel
Hoe houd je zo’n kort slaapje in de hand als je geen sleutel wil gebruiken? Je gebruikt de timer van je Smartphone of gewoon een keukenwekker. Of probeer eens  de ‘Powernap’ App. 
Je stelt je ‘nap’ tijd in, bijv. 30 minuten, en valt in slaap met een rustgevend geluid naar eigen keuze. Wat mij betreft is dat het zachte ruisen van regen op een zinken dak. Na 30 minuten wordt je gewekt, weer met een zelfgekozen geluid. Ik koos het vrolijk gefluit van een vogel in een bos. Na de ‘nap’ voel ik me herboren. Dankzij een verlaagde adenosinespiegel. En kan ik de rest van de dag weer aan.

Een ‘naproom’ voor productiviteit

Een ‘nap-room’ : de produktiviteit schiet omhoog
Wat kan de ‘powernap’ betekenen voor een bedrijf? Produktiviteitswinst. Vooral bij een lange werkdag. De uitvoering? Simpel: reserveer 30 minuten van de lunchpauze voor een ‘powernap’. Geen ingewikkelde toestanden. Gewoon een kussentje op het bureau, je hoofd erop, een ooglap en de ‘PowerNap’ App aan.
Veel bedrijven hebben voor hun werknemers een fitness-room. Een ‘nap-room’ met comfortabele stoelen is ook een goed idee. Gestimuleerd door de leiding. Een ‘nap’ van een half uurtje is dubbel en dwars zijn tijd waard. Resultaat: nieuwe energie, gezondere en ontstresste medewerkers. Met de groeiende erkenning van het belang van rust en herstel, zal de powernap ongetwijfeld ook een blijvende plaats veroveren in de routines van sporters wereldwijd.
Wat wil je nog meer?

Edwin Kisman
Wat vond u van deze column?

Wat vond u van deze column?

Heeft u tips of suggesties naar aanleiding van mijn columns?
Mail dan naar: reacties@invalshoek.org