Een verregende vakantie

“Hoe was je vakantie?” “K*t. De hele vakantie regen. De vooruitzichten waren goed. Buienradar voorspelde zon. Bovendien was het droge moesson. Maar nee, hele dagen grijs, en pijpestelen”.
Dit zou mij ook teveel zijn geweest, ondanks dat ik een regenliefhebber ben.

Slechte weersvoorspelling
Het voorspellen van het weer is ‘tricky’. Door een mist naar de toekomst kijken.
Laatst een rel over een voorspelling van Buienradar. Dat het aan ‘t eind van de dag hevig zou regenen. Die regen kwam niet. Mensen woedend. Want ze hadden hun barbecue al afgelast.

Met een korrel zout
Nou moet je weersvoorspellingen vaak met een korrel zout nemen. Vooral de korte termijn voorspellingen, een paar uur vooruit. Die slaan vaak de plank mis. Verbaast me niets. Wolken veranderen van vorm en inhoud waar je, bij wijze van spreken, bij staat. De wind kan een andere afslag nemen. Wat er uit de wolken valt kan dus ook vroeger of later en meer of minder komen dan is voorspeld, verwacht of gehoopt.

Genieten van regen
Regen kan een ‘pain in the ass’ zijn. Zoals de vakantieganger dat ervoer. Maar ’t kan ook heerlijk zijn. Dat is wat mij is bijgebleven uit mijn vroege jeugd. Een tropische regenbui. ‘Dancing in the rain’. Springen en dansen in de regen. Warme douche. In de tuin, in je nakie. Een gevoel dat nooit verdwijnt. Euforie.
En een gevoel dat tegenwoordig weer bij me opkomt als ik bij een flinke bui een krètèk opsteek. Ik heb daar al vaker over geschreven. De combinatie: de geur van brandend kruidnagel, het zien van de stralen die op de tegels uiteenspatten en het ruisen van de regen.

Regen, om bij in slaap te vallen
Het geluid van regen geeft rust, ontspant en is slaapverwekkend. Je kan er inderdaad goed bij in slaap vallen. Vroeger had je daarvoor CD’s. Tegenwoordig heb je Spotify. Of YouTube: hier vind je miljoenen video’s, variërend van een paar minuten tot wel 10 uur lang. En er zijn ook Slaap-apps die uitgebreide bibliotheken met natuurgeluiden hebben.

De noodzaak van regen
Regen is een zegen. Cruciaal voor het voortbestaan van alle leven. Zonder regen geen voedsel, alleen droogte en bosbranden.
Wereldwijd zijn er regenrituelen en wordt gebeden voor regen. Droogte is levensbedreigend.

Laat het regenen
Regen is zo belangrijk dat de mens niet lijdelijk wil afwachten tot zij valt. Daarom werd bijvoorbeeld in Indonesië van 15 mei tot 4 juni een ‘cloud seeding’ (“wolken zaai”) operatie uitgevoerd. Boven het eiland Batam (tegenover Singapore). De uitvoering was in handen van de luchtmacht.
Tweemaal per dag voerde die vluchten uit met een transportvliegtuig en besproeiden de wolken per keer met een ton fijn zout. Kosten € 9.600 per vlucht.
Doel was vooral om de bosbranden op het eiland te blussen. Dat gebeurt ook op andere plekken in Indonesië.

‘Make mud, not war’
In 1946 ontdekte Vincent Schaefer (General Electric) in het lab dat toevoegen van droogijs aan onderkoelde wolkjes direct ijskristallen en neerslag deden ontstaan. Hij voerde in datzelfde jaar een ‘cloud seeding’ vlucht uit. Daarna startte GE met de Amerikaanse strijdkrachten een reeks ‘cloud seeding’ experimenten. Het ‘Project Cirrus’, dat tot begin ’50 werd voortgezet. Droogijs werd vervangen door zilverjodide.

In de periode ’67 tot ’72 werd ‘cloud seeding’ zelfs ingezet als wapen in de Vietnamoorlog. ‘Operation Popeye’. Doel, het natte moessonseizoen verlengen om de Ho Chi Minh-route langer modderig en moeilijk begaanbaar te maken. De slogan was, “Make mud, not war”.

Teveel regen, veel ellende
Genoeg over de deugden van het hemelwater en de tekorten daaraan.
Een teveel ervan is een ‘Big pain in the ass’. Ellende.
Overstromingen. Straten vol water. Aardverschuivingen. Hele dorpen verdwenen. Dichtbij huis, Limburg. Verder weg Azië, Afrika.
En de stijging van de zeespiegel?

Tegenmaatregelen? Bijvoorbeeld de ‘Giant Sea Wall’ voor de kust van het zinkende Jakarta. Er is ook veel te doen in de delta’s van de Ganges. Gerenommeerde Nederlandse bouwers hebben er hun handen vol aan.
De noodzaak zal alleen maar groter worden door de dreiging van ‘El Niño’, die dit jaar extra krachtig zal zijn.

Troost voor een verregende vakantie
Water kan dus een zegen zijn maar ook een kruis.
Herman de Man schreef in 1925 zijn boek “Het Wassende Water”. Over een overstroming in de Lopikerwaard waar hij opgroeide. Hij had het van boerenzoon tot dijkgraaf gebracht.
Wanneer het water de dijken bedreigt, komt hij voor een ingrijpende keuze te staan. Om een veel grotere ramp te voorkomen besluit hij een deel van de polder – inclusief zijn eigen boerderij – prijs te geven aan het water. Daarmee redt hij duizenden anderen. Door het brengen van grote persoonlijke offers.
Daarbij vergeleken is een verregende vakantie ‘peanuts’. Dat bedenken is een manier om jezelf te troosten bij een mislukte vakantie.

Een zegen en een vloek
Regen blijft een wonderlijk verschijnsel. We kunnen ervan genieten. Ze kan rust geven. Op vakantie vervloeken we haar. Bij droogte bidden we ervoor. En als ze niet komt, sturen we zelfs vliegtuigen de lucht in om haar op te wekken.

Edwin Kisman